สวัสดีค่ะ
มีคำถามเล่นๆ หลังวันหยุดพักผ่อนเสาร์-อาทิตย์ ถึงเพื่อนร่วมเส้นทางคุณภาพทุกท่านว่า
'ครั้งล่าสุดที่คุณเห็นแสงแรกของพระอาทิตย์ คือเมื่อไหร่ .. และรู้สึกอย่างไร ?'

(คำถามนี้ท่านประธาน PCT คนเก่งของเรา 'นพ.พรรษ กรรณล้วน' อาจจะใช้เวลานึกนานหน่อย เพราะเรามักจะได้ Good morning กันตอน 10 โมงกว่าๆ .. อะ !! ล้อเล่น)

สัปดาห์นี้ Quality news ขอนำเสนอแง่คิดดีๆ
พร้อมวาทะที่นุ่มนวล จากนักเขียนฝีมือเยี่ยมชื่อ 'ปูปรุง' เรื่อง ' ยังมีแสงสว่าง บนเส้นทางชีวิต..เสมอ '

เชื่อว่า..สิ่งแรกที่หลายๆ คนมักจะนึกถึงในช่วงเวลาที่ชีวิตพบกับปัญหา หรือมีเรื่องไม่สบายใจ ก็คือ อยากจะไปไหนไกลๆ จากที่ที่คุ้นเคย บางคนเลือกใช้ทะเลเป็นที่ทิ้งความเจ็บปวด บางคนใช้การปีนป่ายภูเขาสูง เพื่อให้ความเหน็ดเหนื่อยเข้ามาแทนที่ความทุกข์
แต่ทว่า มีหนทางที่ง่ายกว่านั้นคือ 'การตื่นเช้า' .. แม้ว่าการตื่นเช้าๆ อาจเป็นเรื่องยากสำหรับคนที่ยังไม่คุ้นเคย(โดยเฉพาะอัศวินรัตติกาล ของ jvkk หลายๆ ท่าน) แต่ถ้าคุณลองปรับนาฬิกาชีวิตของตัวเองให้เร็วขึ้น คุณจะพบว่า การตื่นเช้านี้ไม่เพียงแต่จะช่วยให้คุณได้มีเวลาที่จะทำอะไรเพิ่มขึ้นอีกมากมายเท่านั้น แต่ยังเปิดโกาสให้คุณได้สัมผัสกับธรรมชาติและรับพลังงานบางอย่าง เพื่อมาต่อสู้กับภารกิจหลากหลายที่ต้องเผชิญในแต่ละวันได้อีกด้วย
เวลาเช้า .. คือสัญลักษณ์ของการเริ่มต้นใหม่ ความมืดสลัวกำลังจะถูกแทนที่ด้วยแสงสีทองของพระอาทิตย์ เหมือน สัญญาณที่บอกกับเราว่า..เรายังต้องดำเนินชีวิตต่อไป และต้องทำให้ดีกว่าวันที่ผ่านมาเสมอ ..

ดังคำที่ 'โกวเล้ง' ได้เคยกล่าวไว้ว่า 'ช่วงเวลาที่มืดมิดที่สุด ก็เป็นช่วงเวลาที่ใกล้สว่างที่สุด ชีวิตคนก็เช่นกัน ขอเพียงท่านสามารถผ่านยุคมืดอันลำเค็ญ ชีวิตท่านจะได้พบความหวังและแสงสว่าง'

บนเส้นทางชีวิต มีถนนนับร้อยพันให้เราเลือกเดินทาง แต่ถนนสายสำคัญที่จะพาเราไปถึงเป้าหมายได้ ชื่อว่า 'ความกล้าหาญ และกำลังใจ'
ในช่วงชีวิตของคนเรานั้นย่อมพบเจอกับปัญหาต่างๆ แต่ถ้าจะแยกแยะจริงๆ จะพบว่าสิ่งที่เราพบเจอนั้นมีเพียง 2 อย่างเท่านั้นคือ ปัญหาภายนอก หรือ Problem กับ ปัญหาภายใน หรือ Conflict
ปัญหาที่เป็น Problem หมายถึงปัญหาภายนอกที่มีมากมายและเกิดขึ้นเสมอในชีวิตประจำวัน ปัญหาชนิดนี้ ถ้าเราได้เผชิญหน้ากับมันมากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งทำให้ฉลาดขึ้น เพราะมันจะช่วยให้เราเกิดการเรียนรู้ เป็นเสมือนกบเหลาดินสอ มาเหลาสติปัญญาของเราให้แหลมคมขึ้นเรื่อยๆ
แต่ปัญหาภายในหรือ Conflict ซึ่งหมายถึงความขัดแย้งในจิตใจ ปัญหาตัวนี้เองที่เป็นเหมือนผงที่ติดอยู่ในตาของเรา .. และถ้าเราเขี่ยมันออกไปได้เมื่อไร เราจะเลิกกลัวกับปัญหาภายนอกต่างๆทันที .. ในทางกลับกัน ถ้า Conflict ยังคงติดค้างอยู่ในใจไปเรื่อยๆ สิ่งต่างๆ ก็จะยุ่งยากลำบากขึ้น ใจจะอ่อนแอ ระส่ำระสาย ความสุขจะขาดหายไป พร้อมๆ กับกำลังใจที่พลอยลดลงไปเรื่อยๆ ด้วยเช่นกัน
ถ้าเราตามทันความคิดและสามารถแยกแยะปัญหาได้อย่างถูกต้อง ทำความเข้าใจกับทุกอย่างมากขึ้น จากนั้นก็แก้ไขในส่วนที่แก้ได้ (ซึ่งส่วนใหญ่มักจะเป็นความขัดแย้งในใจเรานี่เอง) แล้วปล่อยวาง หรือ ยอมรับในส่วนที่นอกเหนือความสามารถของเรา .. เพราะทุกอย่างในโลกนี้มี 2 ด้านเสมอ ท่ามกลางเหตุการณ์ร้ายๆที่เกิดขึ้น มันมักจะแฝงมากับโอกาสที่บังคับให้เราได้ใช้สติปัญญาตัวเอง เพื่อเอาชนะอุปสรรค หรือผ่านปัญหาตรงนั้นไปให้ได้ .. ขอเพียงเรามีความกล้าและมีความเข้มแข็งพอ ทุกอย่างย่อมเป็นไปได้เสมอ

ท่าน ว.วชิรเมธี ท่านได้ให้คติธรรมเพื่อเป็นหนทางจัดการชีวิตให้มีความสุขว่า 'ขอเพียงเราทำหัวใจของเราให้ว่าง โปร่ง เบา ถ่ายเท ปล่อยวางบางสิ่งบางอย่างออกจากชีวิต ด้วยการจัดการอย่างมีสติ เพียงวิธีง่ายๆ แค่นี้ ชีวิตก็มีความสุขแล้ว' เพราะเราทุกคนต่างก็เป็น 'มนุษย์เดินดิน' ไม่ใช่คนพิเศษที่จะอยู่นอกเหนือคำนินทา / การบริภาษ / การวิพากษ์วิจารณ์
ท่าน ว.วชิรเมธี แนะนำว่า .. เวลาใครตำหนิ เวลาใครวิจารณ์ ต้องปล่อยให้ตัวเอง (อัตตา) ยืนรับคำตำหนิ วิพากษ์วิจารณ์นั้นอย่างตรงไปตรงมา ไม่หลบ ไม่ปฏิเสธห่าฝนแห่งถ้อยคำเหล่านั้น .. แต่จงยืนรับฟังอย่างซื่อสัตย์ พยายามใส่ใจฟังอย่างลึกซึ้งที่สุด (deep listening) ตั้งใจฟังอย่างดีที่สุด ตั้งแต่ต้นจนจบ .. จากนั้นจงใช้สติแยกแยะถูกผิดให้ชัดเจน สิ่งไหนดีให้รับฟังไว้และขอบคุณผู้ที่วิจารณ์ เพราะถือว่า สิ่งนั้นคือกระจกวิเศษที่ช่วยให้เราได้เห็นข้อบกพร่องของเรา แต่สิ่งไหนที่ไม่เป็นความจริง ก็หาโอกาสชี้แจง แสดงเหตุผลโดยไม่ใช้อารมณ์ ..

หลักคิดสำคัญคือ
- อย่าคิดว่าตนเป็นผู้วิเศษ ใครก็ตำหนิไม่ได้
- ฟังทุกๆ อย่างด้วยสติ เปลี่ยนเสียงที่ระคายเคืองโสตประสาทให้เป็นโอกาสในการแสวงหาปัญญา
- อย่าสงสารตัวเอง แต่จงสอนตัวเองจากคำของคนอื่น
- จงแก้ไข อย่าแก้ตัว


กวี TIP.. โดย ว.วชิรเมธี

จงเข้มแข็งแม้ว่าแรงจะอ่อนล้า .. จงเชิดหน้าสู้ไปไม่ท้อถอย
อุปสรรคหนักหนามาเป็นร้อย .. ตั้งตาคอยรับมือให้ฦๅชา
ยิ่งศัตรูเข้มแข็งยิ่งแกร่งกร้าว .. ยิ่งปวดร้าวยิ่งรู้รสบทปัญหา
ยิ่งแปลกใหม่ยิ่งได้ใช้วิชา .. ยิ่งพบพายิ่งเพริศพรายใช้ชีวิต
ปัญหามีไว้แก้ใช่แค่แบก .. ทุกข์ไว้แยกวิเคราะห์ใช่เกาะติด
ธรรมไว้ทำใช่ไว้ขู่มวลหมู่มิตร .. เขาไว้ขวิดใช่เพื่อแกล้งแผลงศักดา
ตั้งสติกำกับก้าวที่เราย่าง .. ทุกเส้นทางมีหนามไหน่ให้ศึกษา
ตั้งใจเดินย่อมเจริญเพลินพิชชา .. ก้าวที่กล้า ..จะก่อก้าวอันยาวไกล.