Research Database

รหัสวิจัย : Code Research
1084
ชื่อเรื่องภาษาไทย:Thai Title
ความสัมพันธ์ระหว่าง การปฏิบัติพัฒนกิจของครอบครัวระยะมีบุตรวัยรุ่น กับทักษะชีวิตพื้นฐานของวัยรุ่น
ชื่อภาษาอังกฤษ:English Title
-
ผู้แต่ง: Author
ยุพงค์ โคตรพัฒนานนท์
หน่วยงาน:Department
ปีที่ดำเนินการ:
 2543
บทคัดย่อ : Abstract

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย ( Descriptive Resarch ) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการปฏิบัติพัฒนกิจของครอบครัว กับทักษะชีวิตพื้นฐานของวัยรุ่น กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาเป็นวัยรุ่นที่กำลังศึกษาอยู่ในวิทยาลัยอาชีวศึกษามหาสารคาม ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปีที่ 1 – ประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปีที่ 3 จำนวน 344 คน ซึ่งได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นโดยมีสัดส่วนเท่ากัน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการใช้แบบสอบถาม การปฏิบัติพัฒนกิจของครอบครัวระยะมีบุตรวัยรุ่น ซึ่งผู้วิจัยดัดแปลงจากแบบสอบถามการปฏิบัติพัฒนกิจของครอบครัวระยะมีบุตรวัยรุ่นของปราณี แสดคง ( 2537 ) และแบบสอบถามทักษะชีวิตพื้นฐานของวัยรุ่น ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง ตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา โดยผู้ทรงคุณวุฒิและหาค่าความเที่ยงของแบบสอบถามการปฏิบัติพัฒนกิจของครอบครัวระยะมีบุตรวัยรุ่น และแบบสอบถามทักษะชีวิตของวัยรุ่น โดยหาค่าสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาค ได้เท่ากับ 0.93 และ 0.76 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณาโดยการแจกแจงความถี่ ร้อยละของข้อมูลส่วนบุคคล ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ของคะแนนการปฏิบัติพัฒนกิจของครอบครัวระยะมีบุตรวัยรุ่น และทักษะชีวิตพื้นฐานของวัยรุ่น หาความสัมพันธ์ระหว่างการปฏิบัติพัฒนากิจของครอบครัวระยะมีบุตรวัยรุ่นกับทักษะชีวิตพื้นฐานของวัยรุ่นโดยการคำนวณค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ( Pearson’s product moment correlation coefficient) ผลการวิจัยพบว่า 1. คะแนนเฉลี่ยการปฏิบัติพัฒนกิจของครอบครัวระยะมีบุตรของวัยรุ่น และคะแนนเฉลี่ยของทักษะชีวิต พื้นฐานของวัยรุ่น อยู่ในระดับปานกลาง 1.1 การปฏิบัติพัฒนกิจของครอบครัวระยะมีบุตรของวัยรุ่น พบว่า ด้านที่มีคะแนนสูงสุด คือ ด้านการถ่ายทอดปรัชญาการดำเนินชีวิตและจริยธรรมแก่บุตร คะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 4.22 ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.61 ด้านที่มีคะแนนเฉลี่ยต่ำสุด คือ ด้านการถ่ายทอดความรู้เรื่องเพศศึกษา คะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 3.25 ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 1.02 1.2 ทักษะชีวิตพื้นฐานของวัยรุ่น พบว่า ด้านที่มีคะแนนเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านความภูมิใจในตนเองและความรับผิดชอบต่อสังคม คะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 3.82 ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.39 ด้านคะแนนเฉลี่ยต่ำสุด คือ ด้านความคิดสร้างสรรค์ คะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 2.39 ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.91 2. การปฏิบัติพัฒนกิจของครอบครัวระยะมีบุตรวัยรุ่น มีความสัมพันธ์ทางบวกกับทักษะชีวิตพื้นฐานของ วัยรุ่น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( r = 0.176 , p < 0.01 ) ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า การส่งเสริมให้ครอบครัวระยะมีบุตรวัยรุ่น มีการปฏิบัติพัฒนากิจที่ดีและเหมาะสม จะช่วยให้วัยรุ่นมีทักษะชีวิตพื้นฐานที่ดีด้วย ทักษะชีวิตจะทำให้วัยรุ่นเข้มแข็ง และเป็นภูมิต้านทานต่อปัญหาต่างๆ รอบตัวได้เป็นอย่างดีทำให้วัยรุ่นมีคุณภาพชีวิตที่ดีและเป็นกำลังที่สำคัญในการพัฒนาประเทศสืบต่อไป


 
อ้างอิง :Reference
วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลครอบครัว บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น ปี 2543 หน้า 40 – 41