ระบบฐานข้อมูลงานวิจัย โรงพยาบาลจิตเวชขอนแก่นราชนครินทร์ รวบรวมโดยคณะกรรมการงานวิจัยโรงพยาบาล
|HOME||Download||MenageDatabase||Help||Advanced Search
  Now Online : 5  คน
  Visited NO.:   คน

ผลของการรำไทเก็กต่อการนอนหลับในกลุ่มผู้สูงอายุในสถานสงเคราะห์คนชรา

รหัสวิจัย : Code Research

1193

ชื่อเรื่องภาษาไทย:Thai Title

ผลของการรำไทเก็กต่อการนอนหลับในกลุ่มผู้สูงอายุในสถานสงเคราะห์คนชรา

ชื่อภาษาอังกฤษ:English Title

-

ผู้แต่ง: Author

เบญจมาส ถิ่นหัวเตย

หน่วยงาน:Department

สาขาวิชา การพยาบาลผู้ใหญ่(นานนาชาติ) คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

ปีที่ดำเนินการ:

2546

บทคัดย่อ : Abstract


การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบทดสอบก่อน-หลัง มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาผลของการรำไทเก็กต่อการนอนหลับในผู้สูงอายุ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุจำนวน 63 ราย ซึ่งได้จากการคัดเลือกโดยเฉพาะเจาะจงจากสถานสงเคราะห์คนชราจำนวน 2 แห่ง ตามคุณสมบัติดังนี้ คือ 1) มีอายุ 60 ปี ขึ้นไป 2) มีการรับรู้ดี 3) สามารถติดต่อสื่อสารได้ 4) มีปัญหาการนอนหลับ 5)สามารถฝึกการรำไทเก็กตามโปรแกรมการออกกำลังกายได้ และ 6) ยินยอมเข้าร่วมการวิจัยโปรแกรมการออกกำลังกายประกอบด้วย การอบอุ่นร่างกาย 7 นาที และรำไทเก็ก 15 นาที กลุ่มตัวอย่างจะต้องเข้าร่วมโปรแกรมการออกกำลังกายอย่างน้อยสัปดาห์ละ3 ครั้ง เป็นเวลา 6 สัปดาห์ กลุ่มตัวอย่างได้รับการประเมินการนอนหลับและวัดความวิตกกังวลและซึมเศร้ารวม 4 ครั้ง คือ 2 สัปดาห์ก่อนเข้าร่วมโปรแกรมการออกกำลังกาย และ ทุก 2 สัปดาห์ ในระหว่างโปรแกรมการออกกำลังกายจำนวน 3 ครั้ง ได้แก่ 2 สัปดาห์แรก สัปดาห์ที่3-4 และสัปดาห์ที่5-6 ตามลำดับ ผู้วิจัยรวบรวมข้อมูลตามแบบสัมภาษณ์การนอนหลับซึ่งประกอบด้วย ระยะเวลาก่อนหลับ จำนวนครั้งของการตื่นกลางดึก ระยะเวลาที่ตื่นขึ้นกลางดึกทั้งหมด ปริมาณการนอนหลับทั้งหมด และคุณภาพการนอนหลับ และวัดความวิตกกังวลและซึมเศร้า โดยใช้แบบประเมินความวิตกกังวลและความซึมเศร้าของ ธนา นิลไชยโกวิทย์ และคณะ (2539) จากผลการวิเคราะห์ความแตกต่างของแบบแผนการนอนหลับ โดยใช้สถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว(RANOVA) พบว่าระยะเวลาก่อนหลับ และคุณภาพการนอนหลับของ 4 ช่วงเวลาที่ทำการศึกษา มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(P<.05) และเมื่อเปรียบเทียบการนอนหลับก่อนและหลังการเข้าร่วมโปรแกรมการออกกำลังกาย โดยใช้สถิติทีคู่(paired t-test) พบว่า 1. ระยะเวลาก่อนหลับในช่วงสัปดาห์ที่ 3 สัปดาห์ที่ 4 และช่วงสัปดาห์ที่ 5 สัปดาห์ที่ 6 ของการเข้าสู่โปรแกรมการออกกำลังกายเปรียบเทียบกับก่อนเข้าร่วมโปรแกรมการออกกำลังกายระยะเวลาก่อนหลับสั้นลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(P<.05) 2. คะแนนคุณภาพการนอนหลับทั้ง 3 ช่วงเวลาในระหว่างการเข้าร่วมโปรแกรมการออกกำลังกาย เปรียบเทียบกับก่อนเข้าร่วมโปรแกรมการออกกำลังกาย คะแนนคุณภาพการนอนหลับสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<.05) ผลการวิจัยสนับสนุนว่าการออกกำลังโดยวิธีไทเก็กเหมาะสำหรับผู้สูงอายุที่มีปัญหาการนอนหลับ


 

อ้างอิง :Reference

ปีการศึกษา 2546 ฉบับที่…… หน้าที่ 5-6 ที่พิมพ์………..
 


ย้อนกลับย้อนกลับ